Samaín ( conto para nenos )

O agardado Samaín chegou finalmente, os nenos deixaron os seus doces e, despois, reuníronse para contar historias de medo. Pero esta vez ocorreu algo especial.

En lugar de reunirse no lugar de costume foron ao ceminterio abandonado na periferia da cidade. Todo o mundo estaba nervioso, pero intentaron ocultar o seu medo.

O lugar era tan tranquilo que o silencio impoñia. Comezaron a chegar nenos e sentaron formando un anel en torno a unha lámpada que apenas iluminaba as suas caras.

O maior deles comezou a contar a lenda do ceminterio:

Dise que neste lugar tres bruxas foron soterradas e, a partir dese momento, todolos anos no Samaín as almas saen para o asombro daqueles que non cren nelas.

- Pero quen está facendo ruído? Hai alguén agochado?

Todo o mundo preocupouse, pode que algun dos fillos máis vellos estivesen ocultos co medo. Entón escoitouse as doce badaladas da igrexa.

Os nenos levaron as mans a cabeza.

O vento empezou a soprar e a lanterna caeu. A lúa parecía maior e mais escura.
- Temos que voltar as nosas casas! - dixo un deles, e logo chorou.

Miraron ó ceo e viron figuras fantasmagóricas, nunca viran nada parecido.Querían correr pero as súas pernas estaban paralizadas polo medo. Un riso frío recorreu o ceminterio. Finalmente saíron correndo daquel lugar horrible.

Cando chegaron seguros as súas casas prometeron non contar a ninguén o que viron, pero a partir desa noite nunca máis fixeron disfrute de quen contara historias sobre o ceminterio abandonado.

FIN
De: ιναη 1º¢ єѕσ